2013, ഡിസംബർ 27, വെള്ളിയാഴ്‌ച

സ്നേഹതീരം ഗ്രൂപ്പില്‍ കത്തെഴുതല്‍ മത്സരത്തില്‍ മൂന്നാം സ്ഥാനം ലഭിച്ച കത്ത്.

എന്റെ ടിസയ്ക്ക്...

എല്ലാവര്‍ക്കും സുഖമെന്നറിഞ്ഞതിലും ഞാഞ്ഞക്ക് ജോലി ശരിയായെന്നറിഞ്ഞതിലും സന്തോഷം.   മറുപടിയെഴുതാന്‍ താമസിച്ചതിന് നീ മുഖവും വീര്‍പ്പിച്ചിരിക്കയാണെന്നറിയാം.  വയ്യാഞ്ഞിട്ടാഡാ...എപ്പോഴും ശര്‍ദ്ദിയാണ്. ജയേട്ടന്‍ രണ്ടാഴ്ച്ചത്തെ അവധി കഴിഞ്ഞ് തിരികെ പോയി. ഇപ്പൊ പരമ ബോറാ..ജയേട്ടന്റമ്മ കൂടെയുണ്ടെങ്കിലും എന്തോന്നാഡാ‍..അമ്മയോടെപ്പോഴും പറയുക!?നീയെന്റടുക്കല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാനാശിച്ചുപോകുന്നു. സത്യം ഡാ..ജയേട്ടനോളം നിന്നേയും ഞാനിഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു.

 വിവാഹത്തിലൂടെ പല മാറ്റങ്ങളും വന്നെങ്കിലും എനിക്ക് സഹിക്കാന്‍ വയ്യാത്തത് ന
മ്മള്‍ തമ്മിലുള്ള വേര്‍പിരിയലാണ്. ഞാനിത് എഴുതുമ്പോള്‍ വിച്കാരിക്കുന്നത് നമ്മള്‍ പണ്ടത്തെ പോലെ വേലിപ്പടര്‍പ്പുകള്‍ക്കരികില്‍ ഇരുന്നാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്നാണ്.നീ കണ്ണെത്താ ദൂരത്ത് ,കാതങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തായപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നത്..നീയെന്റെ ആരായിരുന്നെന്ന്. ചേച്ചിയാണോ? കൂട്ടുകാരിയാണോ? എന്റെ വഴികാട്ടിയായിരുന്നോ?.   നിനക്കൊരു ഫോണ്‍ വാങ്ങിത്തന്നാലോ എന്നൊക്കെ ഞാന്‍ ആദ്യം വിചാരിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ നിനക്ക് ഫോണ്‍ ഇല്ലാതെയിരുന്നാലല്ലേ നീയെന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ വിശേഷങ്ങള്‍ എഴുതിയറിയിക്കുകയുള്ളൂ...

നിന്റെ എഴുത്തിലെ ഓരോ വരികള്‍ വായിക്കുമ്പോഴും ഞാനെന്റെ നാട്ടിലെത്തിയതായി തോന്നും. കുളത്തിലെ ആമ്പല്‍ എല്ലാം വിരിഞ്ഞെന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണ് അറിയാതെ നിറഞ്ഞ് പോയി. അത് കാണാന്‍ എനിക്കാവുന്നില്ലല്ലോ?. ഇവിടെ കുളമില്ല. തോടില്ല. ഫ് ളാറ്റിലെ നിശബ്ദത മാത്രം.

നിന്റടുക്കല്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന പാരിജാതക്കൊമ്പ് ഞാന്‍ ചട്ടിയില്‍ കുഴിച്ചിട്ടിരുന്നത് പൊടിച്ച് വരുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ എനിക്കെന്ത് സന്തോഷമാണെന്നോ?. ഇനി ആ പൂമണം ഇവിടെ പരന്നിട്ട് വേണം നീയെപ്പോഴും എന്റടുക്കല്‍ ഉണ്ടെന്ന് വിചാരിക്കാന്‍ .

 പിന്നെ വടക്കേതിലെ അമ്മാവന്‍ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു.അമ്മയില്ലാത്ത കുട്ടിയാണല്ലോ എന്ന പരിഗണനയുള്ളത് കൊണ്ടാവാം എപ്പോഴും എന്നെ വിളിച്ച് അന്വേഷിക്കും. ഇത്രയും ദൂരത്തല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ അമ്മാവന്‍ തീര്‍ച്ചയായും വല്ലപ്പോഴും വന്നേനെ. പിന്നെ വടക്കേപ്പുറത്തെ കണാരേട്ടനെ ആരോ വെട്ടിക്കൊലപ്പെടുത്തി  പൊട്ടക്കിണലിട്ടിരുന്ന കാര്യവും അമ്മാവന്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു. പാവം കണാരേട്ടന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കാര്യം ഇനി കഷ്ട്ടം തന്നെ. പുള്ളി ഒരു രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടിയിലും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണല്ലേ ആ വാര്‍ത്ത ഒരു നനഞ്ഞ പടക്കം പോലെയായത്?.

പിന്നെ ഒരു ഖേദകരമായ കാര്യം. എന്റെ അല്ല നമ്മുടെ വാവേടെ കാര്യം. അവള്‍ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഞങ്ങളാരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഈയടുത്ത നാള്‍ അവള്‍ പ്രസവിച്ചു. ഡെലിവറി എന്റെ ഫ് ളറ്റില്‍ വെച്ചായിരുന്നു. ഞാന്‍ ആ സമയത്ത് കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഇരട്ടകുട്ടികളായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്റെ ടിസാ..നീ വിഷമിക്കരുത്..ആ കുട്ടികളുടെ അച്ഛന്‍ തന്നെ അവരെ കൊലപ്പെടുത്തി. അപ്പുറത്തെ ഫ് ളാറ്റിലെ ഡോക്ടര്‍ ആന്റേഴ്സണിന്റെ കറുത്തു തടിച്ച കണ്ടന്‍ പൂച്ച. അവന്‍ അവരെ കടിച്ചു കൊന്നു. ദേ അമ്മ വിളിക്കണൂ...നിര്‍ത്തട്ടെ...ശേഷം അടുത്ത കത്തില്‍ . വിശേഷങ്ങള്‍ അറിയിക്കണേ...

                                                                                      സ്നേഹത്തോടെ നിന്റെ തുമ്പി

18 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

Gopan Kumar പറഞ്ഞു...

മറ്റുള്ളവരുടെ കത്ത് വായിക്കുന്നത് മോശമാണ് എന്നാലും വായിച്ചു പോയി,
തണുത്ത തൂവാനം പോലെ മനസ്സിലേക്ക് ചാറി വീഴുന്നുണ്ട് സൌഹൃതത്തിന്റെ ചുംബനം പതിച്ച ഈ വാക്കുകള്‍.

പട്ടേപ്പാടം റാംജി പറഞ്ഞു...

കത്ത് വായിച്ചു.
കത്തിലൂടെ കാര്യം പറയുന്നു.

saneesh NR പറഞ്ഞു...

Nannayittund...

saneesh NR പറഞ്ഞു...

Nanniyttund.vayikkunnavarellam Marannu Thudangiya katthinte purake pokum...

നാമൂസ് പെരുവള്ളൂര്‍ പറഞ്ഞു...

തുമ്പി, ഈ 'മ്യാവൂ' എങ്ങനെയാ ഒന്ന് പരിഭാഷപ്പെടുക..?

Mubi പറഞ്ഞു...

കുറെക്കാലം കൂടി ഒരു കത്ത് വായിച്ചു... നന്നായിട്ടുണ്ട് :)

Vinod Kailas പറഞ്ഞു...

പ്രിയ തുമ്പി, ഓരോ വരിയിലും സസ്പെന്‍സ് നിറച്ച കത്ത് വായിച്ചു. നമ്മുടെ മനസ്സിലെ കാട്ടാളന്‍ തിന്മയുമായി ഉണരുമ്പോഴേക്കും നന്മ കൊണ്ട് സസ്പെന്‍സ് പൊളിക്കുന്നു.. പൂമണം, നിശബ്ദത, ആമ്പല്‍, നനഞ്ഞ പടക്കം, പീഡനം.. ഒരുപാട് പറയുന്ന ബിംബങ്ങള്‍.. നാട്ടിന്‍പുറത്തുകാരിയുടെ ഭാഷയും.. നല്ല കത്ത്. നന്മകള്‍ നേരുന്നു..

Bipin പറഞ്ഞു...

മത്സരത്തിന് കത്തെഴുതുകയായിരുന്നു എന്ന ബോധം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് സ്വാഭാവികത ലേശം കുറഞ്ഞു. അച്ചടി ഭാഷ ഇടയ്ക്കിടെ കയറി വരുന്നു. ആശംസകൾ.

സാജന്‍ വി എസ്സ് പറഞ്ഞു...

നന്നായി എഴുതി.കൂട്ടുകാരിയോട് വിശേഷം പങ്കുവെക്കല്‍ ഒപ്പം ചില സാമൂഹിക വിഷയങ്ങളും...

സമ്മാനം നേടിയതിനു അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

ഡോ. പി. മാലങ്കോട് പറഞ്ഞു...

Nalla kath.
Peedanam, kola.... :)
Aashamsakal.

Pradeep Kumar പറഞ്ഞു...

നന്നായിരിക്കുന്നു - ഒന്നാം സ്ഥാനം കിട്ടിയ കത്ത് വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒന്നാം സ്ഥാനവും മൂന്നാം സ്ഥാനവും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമില്ലെന്ന് ഇത് വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നി. നമുക്ക് നഷ്ടമായ കത്തെഴുത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം ഇങ്ങിനെയൊക്കെ തിരിച്ചുപിടിക്കാം...

കൊമ്പന്‍ പറഞ്ഞു...

ഹഹ്ഹ രസകരമായ കത്തെഴുത്ത് ആശംസകൾ നസീമ

ഹരിപ്പാട് ഗീതാകുമാരി പറഞ്ഞു...

വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട് ,അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

ബിലാത്തിപട്ടണം Muralee Mukundan പറഞ്ഞു...

ഹൌ..ഇത് ബല്ലാത്തൊരു കത്തായല്ലോ
കലക്കീട്ണ്ട്ട്ടാ

Ajumon George പറഞ്ഞു...

ഒരിക്കല്‍ സ്നേഹത്തിന്‍റെ പര്യായമായിരുന്നു കത്തുകള്‍ ഇന്നത്‌ അന്യമായിരുക്കുന്നു....ഒരികളും മറക്കാനാവാത്ത എത്രയെത്ര അനുഭൂതികള്‍ കത്തുകള്‍ നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്....അങ്ങനെ ഒരു കത്തിന്‍റെ കൂട്ടത്തില്‍ ഇതുംപെടുത്താം....നല്ല വായനാസുഖം...ഇഷ്ടപ്പെട്ടു....ഇനിയും എഴുതുക...

nalina kumari പറഞ്ഞു...

ഗേറ്റ് കടന്നു വരുന്ന ആ സൈക്കിൾ, കാത്തിരുന്ന ദിവസങ്ങള് എത്രയായിരുന്നു. ഒരു കത്തെങ്കിലും ഇല്ലാത്ത ദിവസം ഇല്ലായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ വല്ലപ്പോഴും ഒരു കൊറിയർ വന്നാലായി.
കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക്... ഒരു കത്ത് കിട്ടിയെങ്കിൽ എന്നാശിച്ചു പോയി ഇത് വായിച്ചപ്പോൾ.. നന്ദി തുമ്പി

its me sree പറഞ്ഞു...

അവസാനത്തെ പരഗ്രഫ് മാത്രം എന്തോ പോലെ.... ആദ്യ വരികള്‍... ഒരു ചേര്‍ച്ച ഇലാത്ത പോലെ

Sureshkumar Punjhayil പറഞ്ഞു...

Kathinte manohaaritha...!

manoharam, Ashamsakal..!!!

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

കുറ്റങ്ങളും, കുറവുകളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്കത് സംതൃപ്തിയേകുന്നു.